Kür, sağlık ve mental disiplin üzerine uzun yazılar. Doz vermem; gerçeği ve bakış açısını anlatırım.
Kür bir düğmeye basmak değil; bastıktan sonra kolayca geri alamayacağın bir karar. Girmeden önce sormadığın her soru, çıkarken iki katı olarak karşına çıkar. Bu yazı seni durdurmak ya da korkutmak için değil; girmeden önce doğru soruları kendine sorman için. Çünkü çoğu zaman sorun maddede değil, o maddeye hazırlıksız gitmende.
Oku →İçine bir şey sokmadan önce nerede durduğunu bilmiyorsan, sonrasında neyin değiştiğini de göremezsin. Kan takibi süslü bir ekstra değil; körlükle görmek arasındaki farktır. Bu yazı bir reçete değil; ölçmeden yürümenin neden cesaret değil, körlük olduğu üzerine.
Oku →Motivasyon bir hava durumudur; bugün güneşli, yarın kapalı. Disiplin ise o hava bozduğunda hâlâ ayakta duran, seni yürütmeye devam eden şeydir.
Oku →Konfor seni öldürmez. Öldürseydi kaçardın; acı verseydi fark eder, elini çekerdin. Onu tehlikeli yapan da bu: canını hiç yakmadan seni durdurur. Sen 'iyiyim, bir şey olmuyor' derken, aslında çoktan durmuş olursun.
Oku →Herkes başlamaya odaklanır. İlk iğne, ilk hafta, ilk değişim; hepsi konuşulur, hepsi paylaşılır. Kimse çıkışı konuşmaz. Oysa bir kürün seni nasıl bırakacağını, ona nasıl girdiğin kadar, ondan nasıl çıktığın belirler. En çok atlanan kısım da tam burası. Çünkü giriş heyecan verir, çıkış ise sadece sabır ister; ve sabrı kimse paylaşmak istemez. Girmeyi bilen çok; çıkmayı bilen az. Fark da tam orada açılır.
Oku →Bu soru genelde yanlış yerden sorulur. "Hangisi daha hızlı sonuç verir" diye. Doğru soru şu: hangisini yıllarca taşıyabilirsin, hangisinin bedelini ödemeye hazırsın. Ben doktor değilim, hekimin yerine geçmem; doz da vermem. Ama dürüst bir karşılaştırma sana borcum.
Oku →Yirmili yaşların başındasın; aynada gördüğün gövde sabırsız. Etrafında herkes bir şey kullanıyormuş gibi görünüyor, sen geride kalıyormuş gibi hissediyorsun. Ama dışarıdan bir hormonu sisteme sokmadan önce sorman gereken tek bir soru var: bu beden kendi dengesini kurdu mu? Genç sistem henüz oturmamıştır; dışarıdan gelen müdahale onu hızlandırmaz, çoğu zaman kurmadan böler. Doktor değilim, yerine de geçmem; doz da vermem. Ama şunu söylerim: acele, en pahalı hatadır.
Oku →Rafında birkaç kutu toz duruyor; hangisi işe yarıyor, emin değilsin. Sorun sende değil. Bu pazarın işi umut satmak; ölçmek, kanıtlamak değil. Renkli etiketler, iddialı sözler, bilim gibi görünen ama bilim olmayan cümleler. Gel bu sisi dağıtalım. Neyin gerçekten fark yarattığını, neyin sadece cebini boşalttığını sade sade konuşalım. Doktor değilim, onun yerine geçmem; doz da vermem. Ama neyin temel, neyin süs olduğunu görmene yardım edebilirim.
Oku →